← Wszystkie choroby

Zespoły genetyczne i inne

Zespół delecji 22q11.2 (zespół DiGeorge’a)

Wrodzona choroba spowodowana brakiem niewielkiego fragmentu chromosomu 22. Często występują wady serca, częste infekcje i trudności w uczeniu się. Objawy bardzo różnią się u poszczególnych osób.

Nie jest objęta panelem tureckiego krajowego programu badań przesiewowych noworodków (krew z pięty). Źródło

Ta strona jest tłumaczeniem tureckiego oryginału. Polskie tłumaczenie nie zostało sprawdzone przez lekarza.

Tę chorobę obserwuje się w ramach grupy „Zespoły genetyczne i inne”.

Poznać chorobę

Ta część nie została jeszcze sprawdzona przez lekarza. Streszcza prostym językiem informacje dla pacjentów ze źródeł takich jak MedlinePlus, Orphanet i NHS. Choroba może przebiegać różnie u różnych osób; w sprawie diagnozy i leczenia należy zwrócić się do swojego lekarza.

Co dzieje się w tej chorobie?

Brakuje niewielkiego fragmentu ze środkowej części chromosomu 22, zawierającego od 30 do 40 genów. Ten ubytek może wpływać na niemal każdą część ciała. Najczęściej dotyczy serca, podniebienia, układu odpornościowego i uczenia się. Nawet w tej samej rodzinie objawy mogą być bardzo różne.

Jakie objawy mogą wystąpić?

U większości osób nie występują wszystkie te objawy.

  • Wrodzone wady serca
  • Częste zakażenia związane z osłabieniem odporności
  • Rozszczep podniebienia, mowa nosowa i trudności z karmieniem
  • Niski poziom wapnia we krwi; związane z tym drżenie albo napady drgawek
  • Opóźnienie chodzenia i mówienia, trudności w uczeniu się
  • Różnice rozwojowe, takie jak deficyt uwagi i autyzm
  • Problemy ze słuchem i niski wzrost
  • W dorosłości częstsze problemy ze zdrowiem psychicznym, na przykład lęk

Jak stawia się rozpoznanie?

Rozpoznanie najczęściej stawia się wkrótce po urodzeniu na podstawie badania krwi. To badanie szuka brakującego fragmentu chromosomu 22. Dodatkowo kontroluje się serce, słuch i wyniki badań krwi.

Leczenie i opieka

Nie ma leczenia swoistego dla tej choroby. Osoba jest regularnie obserwowana, a problemy leczy się w miarę ich pojawiania się. Z powodu wady serca albo rozszczepu podniebienia może być potrzebna operacja. Pomocne są terapia mowy, fizjoterapia i wsparcie żywieniowe. Ważne jest wsparcie w nauce w szkole. W zakresie zdrowia psychicznego można skorzystać ze wsparcia psychologicznego. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.

Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne

W około 9 na 10 przypadków nie jest dziedziczny; ubytek powstaje przypadkowo. Nie wynika z niczego, co zrobili rodzice. Jeśli matka i ojciec nie mają tej choroby, ryzyko jej wystąpienia u kolejnego dziecka jest mniejsze niż 1 na 100. Jeśli jedno z rodziców jest chore, prawdopodobieństwo przekazania choroby w każdej ciąży wynosi 1 na 2. Rodzic z łagodnymi objawami może nie wiedzieć o swojej chorobie. Poradnictwo genetyczne służy rodzinie wskazówkami.

Źródło: NHS: DiGeorge syndrome (22q11 deletion) · MedlinePlus Genetics: 22q11.2 deletion syndrome

Najważniejsze dane

Jak często występuje?
Chorobowość: 1-5 na 10 000 (Europa)
Jak jest dziedziczona?
Autosomalne dominujące
Kiedy zwykle się zaczyna?
W każdym wieku
Zaangażowany gen / geny
TBX1

Te dane pochodzą z rejestrów Orphanet i MedlinePlus (ostatnie sprawdzenie: 7 października 2026). Wartości częstości to przybliżone przedziały.

Nie są Państwo sami: stowarzyszenia pacjentów w Turcji

Organizacje non-profit pacjentów i rodzin w Turcji, które zajmują się tą chorobą lub grupą chorób. Linki mają charakter informacyjny; Doktorclub nie jest powiązany z tymi organizacjami i ich nie poleca.

Nie znaleźliśmy stowarzyszenia pacjentów zajmującego się konkretnie tą chorobą.

Dla wszystkich chorób rzadkich: Nadir Hastalıklar Federasyonu

Poradniki związane z tą chorobą

  • Z chorobą rzadką w szkole · Informowanie szkoły, leki i plan na nagłe sytuacje, nauczanie integracyjne i BEP, sala wsparcia, nieobecności, LGS/YKS, przemoc rówieśnicza.

Wsparcie i pomoc

  • W nagłym przypadku w Turcji prosimy dzwonić pod numer 112.
  • Wsparcie psychologiczne i społeczne: ALO 183 (turecka infolinia wsparcia społecznego), całodobowo (24/7), bezpłatnie na terenie Turcji: alo183.aile.gov.tr
  • Dla opiekunów: Zdrowie opiekuna
  • Przygotowanie do wizyty u lekarza · Proszę zebrać pytania i notatki o objawach na jednej stronie, wydrukować ją i zabrać ze sobą.

Doktorclub nie stawia diagnoz, nie zaleca leczenia i nie kieruje do szpitali ani lekarzy. Te strony mają pomóc Państwu w rozmowie z lekarzem.

Aktualności: DiGeorge (22q11)

Badania kliniczne (ClinicalTrials.gov)

Badanie kliniczne to regulowane prawnie badanie naukowe, w którym u pacjentów-ochotników sprawdza się, czy nowe leczenie jest bezpieczne i czy działa. Większość badań szuka osób w określonym wieku, z określoną zmianą genetyczną i w określonym stanie zdrowia. Udział jest dobrowolny.

Ta lista nie jest zaleceniem terapeutycznym. Metody leczenia oceniane w badaniach fazy 1–3 są eksperymentalne: ich skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały jeszcze udowodnione i nie są to zatwierdzone terapie. Udział zależy od kryteriów danego badania i oceny lekarza; pierwszym krokiem jest rozmowa z lekarzem prowadzącym.

Pytania, które można zadać lekarzowi

  • Czy to badanie może być odpowiednie dla nas?
  • Jeśli weźmiemy udział, co zmieni się w obecnym leczeniu i wizytach kontrolnych?
  • Gdzie odbywa się badanie i jak wygląda kwestia dojazdu i zakwaterowania?
  • Co się stanie, jeśli zechcemy zrezygnować z udziału?

Aktywne badania interwencyjne dotyczące tej choroby w ClinicalTrials.gov: 7. Obecnie prowadzące rekrutację: 5; żadne nie ma ośrodka w Turcji. Ostatnie sprawdzenie: 7 października 2026.

Wybrane wpisy (najpierw badania z ośrodkiem w Turcji):

Zobacz wszystkie badania w ClinicalTrials.gov · Udział w badaniach klinicznych

Zespoły genetyczne i inne: inne aktualności

Kody medyczne (do rozmowy z lekarzem i wyszukiwania źródeł)

Te kody identyfikują chorobę w międzynarodowych klasyfikacjach i bazach danych. Mogą się przydać w rozmowie z lekarzem lub przy wyszukiwaniu wiarygodnych źródeł.

Kod Orphanet: ORPHA:567 · ICD-11 LD44.N0

Kody sprawdzono w ICD-11 (WHO) i Orphanet: 7 października 2026.

Ta strona zawiera informacje ogólne i nie zastępuje diagnozy ani leczenia. W sprawie objawów, diagnozy i leczenia należy zwrócić się do swojego lekarza.

Informacje na tych stronach mają wyłącznie charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępują porady lekarskiej. W sprawie diagnozy i leczenia należy zwrócić się do swojego lekarza. W nagłym wypadku w Turcji proszę dzwonić pod numer 112.

Każda aktualność opiera się na jawnym źródle i jest oznaczona poziomem dowodów. Bez reklam i bez handlowych nazw leków. Nasze zasady naukowe

Tę stronę przetłumaczyła z języka tureckiego redakcja Doktorclub.