Co dzieje się w tej chorobie?
Cystyna jest jednym z budulców białek. W tej chorobie cystyna nie może zostać przetransportowana z wnętrza komórki na zewnątrz. Gromadzi się, tworzy kryształy i uszkadza komórki. Najbardziej zajęte są nerki i oczy.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy zwykle zaczynają się w niemowlęctwie, po ukończeniu 6 miesięcy. Istnieje też postać, która zaczyna się później, w okresie dojrzewania. Bez leczenia problemy z czasem narastają.
- Oddawanie dużych ilości moczu i picie dużych ilości wody (częste)
- Utrata wody, czyli odwodnienie
- Słaby przyrost masy ciała i niski wzrost (częste)
- Miękkie, wygięte kości, czyli krzywica
- Kryształy w oku i nadwrażliwość na światło
- Z czasem pogorszenie czynności nerek
- Problemy z tarczycą, mięśniami i połykaniem (w późniejszym wieku, czasami)
Jak stawia się rozpoznanie?
Okulista szuka kryształów w oku za pomocą specjalnego mikroskopu. We krwi mierzy się stężenie cystyny w białych krwinkach. Rozpoznanie potwierdza badanie genetyczne analizujące gen CTNS.
Leczenie i opieka
Dostępne jest zatwierdzone leczenie przeznaczone dla tej choroby. To leczenie zmniejsza ilość cystyny w komórkach i jest skuteczniejsze, gdy zostanie wcześnie rozpoczęte. Istnieje też postać w kroplach do oczu. Ważne są uzupełnianie soli i minerałów traconych z moczem, picie dużej ilości wody oraz wsparcie żywieniowe. W razie potrzeby stosuje się dializy i przeszczepienie nerki. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba dziedziczy się recesywnie (w sposób recesywny). Matka i ojciec są zwykle zdrowymi nosicielami. Para nosicieli ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że dziecko będzie chore. W małżeństwach spokrewnionych (małżeństwach krewnych) takie choroby mogą występować częściej. Zaleca się wczesne przebadanie rodzeństwa. Zaleca się poradnictwo genetyczne.