Co dzieje się w tej chorobie?
W organizmie brakuje enzymu rozkładającego cząsteczki cukrowe zwane GAG (glikozaminoglikany). GAG gromadzą się w komórkach i zajmują wiele narządów. Postać ciężka (Hurler) zaczyna się w pierwszym roku życia i wyraźnie skraca życie. W postaci łagodnej (Scheie) objawy zaczynają się później; chorzy często dożywają dorosłości.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy z czasem narastają. To, jakie objawy wystąpią, zależy od typu.
- Grube rysy twarzy, duży język i niski, gruby głos
- Duża głowa, powiększona wątroba i śledziona
- Problemy z zastawkami serca
- Zwężenie dróg oddechowych i bezdechy w czasie snu
- Zmętnienie przezroczystej warstwy oka (rogówki) i utrata słuchu
- Niski wzrost, sztywność stawów i ucisk nerwu w nadgarstku
- W postaci ciężkiej regres rozwoju i utrata umiejętności
Jak stawia się rozpoznanie?
Ponieważ pierwsze objawy nie są wyraźne, rozpoznanie może być opóźnione. W moczu stwierdza się podwyższony poziom GAG. Rozpoznanie stawia się po wykazaniu niedoboru enzymu we krwi lub w komórkach.
Leczenie i opieka
Opieka opiera się na leczeniu wspomagającym prowadzonym wspólnie przez różnych specjalistów. U niektórych chorych korzyść przynosi przeszczepienie komórek macierzystych. Enzymatyczna terapia zastępcza może poprawić oddychanie i ruchomość stawów. Wczesne leczenie spowalnia postęp choroby, ale nie może naprawić uszkodzeń mózgu. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba jest dziedziczona w sposób recesywny. Dziecko otrzymuje po jednym zmienionym genie od matki i od ojca. Matka i ojciec są najczęściej zdrowymi nosicielami. Dla rodzeństwa i przy kolejnych ciążach zaleca się poradnictwo genetyczne.