Co dzieje się w tej chorobie?
W ALS komórki nerwowe w mózgu i rdzeniu kręgowym, które sterują mięśniami, z czasem obumierają. Komórki te przekazują mięśniom polecenie ruchu. Gdy polecenie nie dociera, mięśnie słabną i zanikają. Choroba jest postępująca i skraca życie; jednak jej tempo bardzo różni się u poszczególnych osób.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy zwykle zaczynają się w wieku dorosłym i z czasem narastają.
- Drżenia (drgania), kurcze lub sztywność mięśni (często; należą do pierwszych objawów)
- Osłabienie dłoni, rąk lub nóg (często)
- Niewyraźna mowa i trudności w połykaniu (często)
- Z czasem utrata zdolności chodzenia (często)
- Trudności w oddychaniu (w miarę postępu choroby)
- Wyciekanie śliny z ust (czasami)
- Zmiany zachowania lub osobowości, czyli otępienie czołowo-skroniowe (czasami)
Jak stawia się rozpoznanie?
W celu rozpoznania chorego kieruje się do specjalisty neurologa. Wykonuje się badania krwi i badania oceniające pracę nerwów. Rezonans magnetyczny (MR) pomaga odróżnić inne stany dające podobne objawy. Na początku postawienie rozpoznania może być trudne; z czasem staje się ono jasne.
Leczenie i opieka
Nie ma jeszcze leczenia, które wyleczyłoby ALS. Niektóre leki działają na samą chorobę, inne na objawy, takie jak kurcze i ślinienie się. Ważne są fizjoterapia, terapia mowy, pomoce do komunikacji i wsparcie żywieniowe. Opiekę regularnie nadzoruje zespół złożony z różnych specjalistów. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
U większości osób z ALS nikt inny w rodzinie nie choruje. Mniej więcej u jednej na 10 osób choroba występowała już w rodzinie (dodatni wywiad rodzinny). Jeśli w rodzinie występuje ALS, poradnictwo genetyczne pomaga zrozumieć dziedziczenie i możliwości badań.