Co dzieje się w tej chorobie?
Metionina, jeden z budulców białek, nie może zostać całkowicie rozłożona. Brakuje potrzebnego do tego enzymu. We krwi gromadzą się homocysteina i metionina. Zajęte mogą być oczy, szkielet, naczynia krwionośne i mózg.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy najczęściej zaczynają się w dzieciństwie. W łagodnych postaciach mogą pozostać niezauważone aż do dorosłości.
- Przemieszczenie soczewki oka
- Krótkowzroczność dużego stopnia, czyli słabe widzenie z daleka
- Wysoki wzrost, długie i smukłe kości, skrzywienie kręgosłupa
- Osteoporoza (zanik kości) i łatwe złamania
- Zakrzepy w naczyniach; ryzyko udaru
- Opóźnienie rozwoju i trudności w uczeniu się
- Napady padaczkowe, czyli drgawki (u około 1 na 5 dzieci)
- Problemy psychiczne, takie jak lęk i depresja
Jak stawia się rozpoznanie?
We krwi albo w moczu mierzy się homocysteinę i metioninę. Rozpoznanie potwierdza badanie genetyczne. W niektórych krajach chorobę można wykryć w badaniu przesiewowym noworodków, ale niektóre łagodne postacie mogą zostać w nim przeoczone.
Leczenie i opieka
Około połowa osób dobrze odpowiada na leczenie witaminą. U osób, które nie odpowiadają, stosuje się specjalną dietę ograniczającą metioninę i specjalne mleko modyfikowane. Dieta rozpoczęta w okresie niemowlęcym może zapobiec problemom. Istnieje też zatwierdzony lek obniżający homocysteinę. Może być potrzebna operacja oczu albo kości; przed operacją stosuje się specjalne środki zapobiegające zakrzepom. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba jest dziedziczona w sposób recesywny. Matka i ojciec są zwykle zdrowymi nosicielami. Para nosicieli w każdej ciąży ma prawdopodobieństwo urodzenia chorego dziecka wynoszące 1 na 4. W małżeństwie spokrewnionym (małżeństwie krewnych) wzrasta prawdopodobieństwo, że spotkają się dwaj nosiciele. Poradnictwo genetyczne daje rodzinie wskazówki.