Co dzieje się w tej chorobie?
W organizmie brakuje enzymu, który rozkłada cukier o nazwie siarczan heparanu. Substancja gromadzi się w komórkach i wpływa przede wszystkim na mózg. Typ A zaczyna się zwykle wcześniej i postępuje szybciej. Jest to choroba, która z czasem postępuje i skraca życie.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy zaczynają się zwykle między 1. a 4. rokiem życia, po okresie prawidłowego rozwoju. Najpierw na pierwszy plan wysuwają się problemy z zachowaniem, a potem utrata umiejętności.
- W pierwszym okresie infekcje, problemy jelitowe lub niewielkie opóźnienie rozwoju
- Niepokój, nadmierna ruchliwość i napady złości (często)
- Poważne problemy ze snem (często)
- Cechy przypominające autyzm (u niektórych dzieci)
- Z czasem utrata umiejętności mówienia, uczenia się i poruszania
- W późniejszym okresie napady drgawkowe i trudności z połykaniem
- Lekko gruboziarniste rysy twarzy, sztywność stawów i utrata słuchu
Jak stawia się rozpoznanie?
Do rozpoznania potrzebne są co najmniej dwa badania. Sprawdza się stężenie siarczanu heparanu w moczu. Wykazuje się niedobór enzymu we krwi albo wykrywa się zmianę w genie w badaniu genetycznym.
Leczenie i opieka
Obecnie opieka jest wspomagająca, a różni specjaliści pracują razem. Celem jest zachowanie sprawności dziecka i jakości jego życia. Badane są metody takie jak terapie enzymatyczne i terapia genowa. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba dziedziczy się w sposób recesywny. Rodzice są najczęściej zdrowymi nosicielami. W przypadku pary nosicieli prawdopodobieństwo chorego dziecka w każdej ciąży wynosi 1 na 4. W odniesieniu do rodzeństwa i kolejnych ciąż zaleca się poradnictwo genetyczne.