ŚwiatDiagnostyka i badania przesiewowe
Wśród genetycznych przyczyn obrzęku płodu najczęstszą chorobą lizosomalną okazała się MPS VII
Badacze zebrali i wspólnie przeanalizowali wyniki 41 badań.
Lizosomalne choroby spichrzeniowe
Bardzo rzadka, dziedziczna choroba spichrzeniowa. Organizm nie potrafi rozkładać niektórych dużych cząsteczek cukrów. Zajętych jest wiele narządów, a nasilenie choroby różni się u poszczególnych osób.
Nie jest objęta panelem tureckiego krajowego programu badań przesiewowych noworodków (krew z pięty). Źródło
Ta strona jest tłumaczeniem tureckiego oryginału. Polskie tłumaczenie nie zostało sprawdzone przez lekarza.
Tę chorobę obserwuje się w ramach grupy „Lizosomalne choroby spichrzeniowe”.
Zmiana w genie GUSB zmniejsza ilość enzymu beta-glukuronidazy. Ten enzym rozkłada duże cząsteczki cukrowe zwane GAG (glikozaminoglikanami). GAG gromadzą się w komórkach i wpływają na wiele narządów. W najcięższej postaci płyn gromadzi się w ciele dziecka jeszcze przed urodzeniem.
Objawy najczęściej zaczynają się we wczesnym dzieciństwie i narastają z wiekiem.
Stężenie GAG w moczu wzrasta. Rozpoznanie potwierdza się pomiarem aktywności enzymu we krwi albo w komórkach skóry. Można wykonać badanie genetyczne genu GUSB. Rozpoznanie można postawić również w czasie ciąży.
Dla tej choroby dostępna jest zatwierdzona enzymatyczna terapia zastępcza. Z powodu problemów z kośćmi i przepuklin może być potrzebna operacja. Ze względu na budowę dróg oddechowych i szyi przed znieczuleniem ogólnym (narkozą) podejmuje się szczególne środki ostrożności. Przeszczepienie komórek macierzystych próbowano u niewielkiej liczby chorych. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Choroba dziedziczy się recesywnie (w sposób recesywny). Matka i ojciec są najczęściej zdrowymi nosicielami. Para nosicieli ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że dziecko będzie chore. W małżeństwach spokrewnionych (małżeństwach krewnych) takie choroby mogą występować częściej. Poradnictwo genetyczne służy rodzinie wskazówkami.
Źródło: MedlinePlus Genetics: Mucopolysaccharidosis type VII · NORD: Mucopolysaccharidosis Type VII
Te dane pochodzą z rejestrów Orphanet i MedlinePlus (ostatnie sprawdzenie: 7 października 2026). Wartości częstości to przybliżone przedziały.
Organizacje non-profit pacjentów i rodzin w Turcji, które zajmują się tą chorobą lub grupą chorób. Linki mają charakter informacyjny; Doktorclub nie jest powiązany z tymi organizacjami i ich nie poleca.
Dla wszystkich chorób rzadkich: Nadir Hastalıklar Federasyonu
Linki sprawdzono: 8 października 2026.
Doktorclub nie stawia diagnoz, nie zaleca leczenia i nie kieruje do szpitali ani lekarzy. Te strony mają pomóc Państwu w rozmowie z lekarzem.
ŚwiatDiagnostyka i badania przesiewowe
Badacze zebrali i wspólnie przeanalizowali wyniki 41 badań.
Badanie kliniczne to regulowane prawnie badanie naukowe, w którym u pacjentów-ochotników sprawdza się, czy nowe leczenie jest bezpieczne i czy działa. Większość badań szuka osób w określonym wieku, z określoną zmianą genetyczną i w określonym stanie zdrowia. Udział jest dobrowolny.
Pytania, które można zadać lekarzowi
Aktywne badania interwencyjne dotyczące tej choroby w ClinicalTrials.gov: 2. Obecnie prowadzące rekrutację: 1; żadne nie ma ośrodka w Turcji. Ostatnie sprawdzenie: 7 października 2026.
Wybrane wpisy (najpierw badania z ośrodkiem w Turcji):
Wczesna faza: sprawdza się bezpieczeństwo i dawkę · Faza 1 · eksperymentalneRekrutacja trwaNCT04532047
Faza pośrednia: sprawdza się działanie w małej grupie · Faza 2 · eksperymentalneAktywne, bez rekrutacjiNCT02171104
Zobacz wszystkie badania w ClinicalTrials.gov · Udział w badaniach klinicznych
MiędzynarodoweBadania naukowe i kliniczne
Porównano dokumentację 19 par rodzeństwa z zespołem Huntera (mukopolisacharydozą typu II).
Stany ZjednoczoneNowe terapie i dopuszczenia
Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła rebisufligen etisparwowek dla dzieci z zespołem Sanfilippo typu A (MPS IIIA).
ChinyBadania naukowe i kliniczne
W Chinach 6 dzieci z chorobą Pompego o początku niemowlęcym otrzymało jednorazową dawkę terapii genowej.
Te kody identyfikują chorobę w międzynarodowych klasyfikacjach i bazach danych. Mogą się przydać w rozmowie z lekarzem lub przy wyszukiwaniu wiarygodnych źródeł.
Kod Orphanet: ORPHA:584
Brak własnego kodu ICD-11; WHO klasyfikuje tę chorobę w ramach: 5C56.3Y
Kody sprawdzono w ICD-11 (WHO) i Orphanet: 7 października 2026.
Ta strona zawiera informacje ogólne i nie zastępuje diagnozy ani leczenia. W sprawie objawów, diagnozy i leczenia należy zwrócić się do swojego lekarza.