Co dzieje się w tej chorobie?
Dystrofia mięśniowa Duchenne'a to dziedziczna choroba, która stopniowo osłabia mięśnie. Brakuje w niej białka o nazwie dystrofina, które chroni komórki mięśniowe. Choroba dotyczy zarówno mięśni szkieletowych, jak i mięśnia sercowego. Występuje niemal wyłącznie u chłopców.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Osłabienie mięśni zaczyna się we wczesnym dzieciństwie i szybko narasta. Choroba postępuje i skraca życie. Dzięki postępom w opiece długość życia jednak się wydłużyła.
- Opóźnienie umiejętności takich jak siadanie czy chodzenie (często)
- Częste upadki; trudności przy wchodzeniu po schodach i wstawaniu z podłogi (często)
- Utrata zdolności chodzenia w okolicach okresu dojrzewania (często)
- Osłabienie mięśnia sercowego, czyli kardiomiopatia (często; zwykle zaczyna się w okresie dojrzewania)
- Osłabienie mięśni oddechowych (w miarę postępu choroby)
- Trudności w uczeniu się, z koncentracją uwagi lub z zachowaniem (czasami)
- Bóle mięśni i sztywność stawów (czasami)
Jak stawia się rozpoznanie?
Rozpoznanie bierze się pod uwagę, gdy zauważy się osłabienie mięśni i opóźnienie rozwoju. Wykonuje się badania krwi i badanie genetyczne. Badanie genetyczne wykazuje zmianę w genie DMD. Czasami wykorzystuje się też biopsję mięśnia (pobranie małego fragmentu mięśnia) lub rezonans magnetyczny (MR) mięśni.
Leczenie i opieka
Leki z grupy steroidów pomagają zachować siłę mięśni i sprawność ruchową. Istnieją też terapie celowane, przeznaczone dla określonych zmian w genie. Częścią opieki są fizjoterapia, kontrola serca i oddychania, wsparcie żywieniowe i szkolne. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba jest przekazywana przez chromosom X. Zmiana pochodzi najczęściej od matki będącej nosicielką; czasami powstaje u dziecka jako nowa. Dla każdego syna matki nosicielki prawdopodobieństwo wynosi 50%. Kobiety będące nosicielkami również wymagają kontroli serca; rodzinom zaleca się poradnictwo genetyczne.