Co dzieje się w tej chorobie?
Gdy białka są rozkładane, w organizmie powstaje amoniak. Normalnie wątroba przekształca go w mocznik, który jest wydalany z moczem. W tej chorobie nie działa enzym pierwszego etapu tego cyklu. Amoniak gromadzi się we krwi i uszkadza przede wszystkim mózg.
Jakie objawy mogą wystąpić?
W ciężkiej postaci objawy zaczynają się kilka dni po urodzeniu. U niektórych osób choroba jest łagodniejsza i może się zacząć w każdym wieku. Głodzenie, inna choroba lub nadmiar białka mogą wywołać nagłe pogorszenie.
- Nadmierna senność u niemowlęcia
- Niechęć do ssania i wymioty
- Zaburzenia oddychania i temperatury ciała
- Napady drgawkowe; w ciężkich przypadkach utrata przytomności (śpiączka)
- W postaci o późnym początku niepokój, splątanie i bóle głowy
- Z czasem może wystąpić opóźnienie rozwoju i trudności w uczeniu się
Jak stawia się rozpoznanie?
Gdy lekarz na podstawie objawów podejrzewa chorobę, mierzy się stężenie amoniaku we krwi. Sprawdza się też we krwi stężenia niektórych aminokwasów. Rozpoznanie potwierdza badanie genetyczne.
Leczenie i opieka
W okresach ciężkich celem jest szybkie obniżenie stężenia amoniaku we krwi. Można to zrobić w szpitalu za pomocą metod takich jak dializa. Długoterminowo przez całe życie stosuje się specjalną dietę z ograniczeniem białka. Wśród możliwości są też leki pomagające usuwać amoniak, a u niektórych niemowląt przeszczepienie wątroby. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba dziedziczy się w sposób recesywny. Rodzice są najczęściej zdrowymi nosicielami. W przypadku pary nosicieli prawdopodobieństwo chorego dziecka w każdej ciąży wynosi 1 na 4. W odniesieniu do rodzeństwa i kolejnych ciąż zaleca się poradnictwo genetyczne.