Co dzieje się w tej chorobie?
Gdy organizm wykorzystuje białko, powstaje amoniak. Wątroba przekształca go w cyklu mocznikowym w nieszkodliwy mocznik. W tej chorobie brakuje jednego z enzymów tego cyklu. Amoniak gromadzi się we krwi i najbardziej wpływa na mózg; uszkodzeniu może ulec również wątroba.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Choroba może ujawnić się w każdym wieku. Najcięższa postać występuje w pierwszych dniach życia, głównie u chłopców.
- U niemowlęcia niechęć do ssania i osłabienie
- Wiotkie niemowlę, zaburzenia oddychania i regulacji temperatury ciała
- Napady drgawkowe, czyli drgawki
- Zaburzenia świadomości albo zmiany zachowania
- Ból głowy i wymioty
- Unikanie pokarmów zawierających białko
- Opóźnienie rozwoju
Jak stawia się rozpoznanie?
Stężenie amoniaku we krwi jest wysokie. Badania krwi i moczu pozwalają odróżnić tę chorobę od innych. Rozpoznanie potwierdza się badaniem genetycznym. W większości miejsc choroba nie jest objęta rutynowym badaniem przesiewowym noworodków.
Leczenie i opieka
Stosuje się dietę ubogobiałkową o wysokiej kaloryczności. Stosuje się leki, które pomagają usuwać amoniak z organizmu. Przy ciężkim ataku może być potrzebna dializa. U niektórych osób można rozważyć przeszczepienie wątroby. Trwają badania nad terapią genową. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba dziedziczy się w sposób sprzężony z chromosomem X i dotyczy głównie mężczyzn. Każdy syn matki nosicielki ma prawdopodobieństwo 1 na 2, że będzie chory. Połowa córek zostaje nosicielkami. Większość kobiet nosicielek jest zdrowa, u niektórych występują objawy. U niektórych dzieci zmiana nie pochodzi od rodziców, lecz powstaje na nowo. Poradnictwo genetyczne służy rodzinie wskazówkami.