Co dzieje się w tej chorobie?
SMA to dziedziczna choroba, która dotyczy ruchowych komórek nerwowych w rdzeniu kręgowym. Komórki te przekazują mięśniom polecenie ruchu. Gdy z czasem zanikają, mięśnie słabną i stają się cieńsze. Osłabienie dotyczy przede wszystkim mięśni położonych blisko tułowia.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Wiek, w którym zaczynają się objawy, oraz ich nasilenie bardzo różnią się u poszczególnych osób. Choroba może się zacząć w niemowlęctwie, w dzieciństwie albo w dorosłości. Inteligencja dzieci z SMA nie jest zaburzona.
- Osłabienie i wiotkość rąk i nóg (często)
- Trudności z siedzeniem, staniem lub chodzeniem (często)
- Drżenie palców (czasami)
- Skrzywienie kręgosłupa, czyli skolioza (czasami)
- Trudności z oddychaniem (czasami; częściej w ciężkich typach)
- Trudności z połykaniem i karmieniem (czasami; częściej w ciężkich typach)
Jak stawia się rozpoznanie?
Rozpoznanie bierze się pod uwagę, gdy zauważy się osłabienie mięśni i trudności z poruszaniem się. Lekarz bada pacjenta i sprawdza odruchy. Rozpoznanie potwierdza badanie genetyczne z krwi. To badanie szuka zmiany w genie SMN1.
Leczenie i opieka
Istnieją leki i terapie genowe działające na przyczynę choroby. Są najskuteczniejsze, gdy rozpoczyna się je przed pojawieniem się objawów. Nie mogą jednak przywrócić utraconych komórek nerwowych. Częścią opieki są też fizjoterapia, sprzęt wspomagający poruszanie się oraz wsparcie oddychania i odżywiania. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
SMA dziedziczy się w sposób recesywny: obie kopie genu są zmienione. Rodzice są zwykle zdrowymi nosicielami. W każdej ciąży prawdopodobieństwo, że dziecko będzie miało SMA, wynosi 25%. Zaleca się wczesne zbadanie rodzeństwa bez objawów oraz poradnictwo genetyczne.