Przewodnik
Nowa diagnoza: pierwsze kroki
Otrzymanie diagnozy choroby rzadkiej może przytłaczać. Ten przewodnik opisuje po kolei, na czym skupić się w pierwszych tygodniach, o co zapytać lekarza i u kogo można szukać wsparcia.
Pierwsze dni
W pierwszych dniach po poznaniu diagnozy nie trzeba od razu wszystkiego rozwiązywać; najpierw warto dać sobie przestrzeń, by złapać oddech.
Te uczucia są normalne
Trudna wiadomość każdego dotyka inaczej. Mogą pojawić się złość, rozczarowanie, smutek lub uczucia podobne do żałoby. Niektóre rodziny najpierw skupiają się na poznaniu choroby. Żadna reakcja nie jest niewłaściwa.
Źródło: Genetic Alliance UK – Living with a genetic, rare or undiagnosed condition · Genetic Alliance UK – Seeking a Rare Diagnosis (children)
Warto dać sobie czas
Nie trzeba poznać wszystkich informacji w pierwszym tygodniu. Warto zapisywać pytania i zadać je podczas kolejnej wizyty. Zabranie na wizyty zaufanej bliskiej osoby może pomóc w robieniu notatek i dać wsparcie.
Źródło: Genetic Alliance UK – Seeking a Rare Diagnosis (children)
Prośba o wsparcie w stresie i niepokoju
Czy przez długi czas odczuwają Państwo silne napięcie, niepokój lub zmęczenie? Warto porozmawiać o tym z lekarzem rodzinnym lub z lekarzem dziecka. Nie należy się wahać przed zapytaniem o możliwości poradnictwa psychologicznego.
Źródło: Genetic Alliance UK – Seeking a Rare Diagnosis (children)
Infolinia ALO 183 (turecka infolinia wsparcia społecznego)
Infolinia ALO 183 (turecka infolinia wsparcia społecznego) prowadzona przez Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (tureckie Ministerstwo Rodziny i Usług Społecznych) udziela porad i wsparcia rodzinom, dzieciom i osobom z niepełnosprawnością. Infolinia działa 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę. Połączenia z terenu Turcji są bezpłatne.
- Zadzwonić z telefonu pod numer 183.
- Krótko opisać swoją sytuację i rodzaj potrzebnego wsparcia.
Źródło: T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı – ALO 183 Hakkında
Zrozumienie diagnozy
Posiadanie pod ręką pełnej nazwy choroby, jej kodu i raportu lekarskiego ułatwia wszystkie kolejne kroki.
Pełna nazwa i kod choroby
Warto poprosić lekarza o podanie pełnej nazwy rozpoznania na piśmie. Choroby rzadkie mają w serwisie Orphanet niepowtarzalny numer zwany kodem ORPHA. W raporcie lekarskim może się też znaleźć kod ICD. Te kody ułatwiają dotarcie do rzetelnych informacji i do właściwego specjalisty.
Kopia raportu i dokumentacji
Zgodnie z Hasta Hakları Yönetmeliği (tureckie rozporządzenie o prawach pacjenta) pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy może zapoznać się z dokumentacją i zapisami dotyczącymi stanu zdrowia oraz otrzymać ich kopię. W przypadku dziecka z tego prawa można korzystać jako rodzic. Warto przechowywać kopie epikryzy (karty informacyjnej leczenia szpitalnego), wyniku badania genetycznego i raportów lekarskich.
Źródło: Hasta Hakları Yönetmeliği, Madde 16 (mevzuat.gov.tr)
Przygotowanie do wizyty
Warto spisać pytania wcześniej. Jeśli coś jest niezrozumiałe, można poprosić o ponowne wyjaśnienie. Jeśli chce się nagrać rozmowę, należy najpierw poprosić o zgodę. Można poprosić o pisemne podsumowanie rozmowy i kolejnych kroków.
Źródło: Genetic Alliance UK – Seeking a Rare Diagnosis (children) · MedlinePlus Magazine – GARD can help
Ustalenie lekarza koordynującego opiekę
Opiekę może koordynować lekarz, który postawił diagnozę, albo specjalista prowadzący dalsze kontrole. Warto jasno ustalić z lekarzem, kto będzie prowadził obserwację.
Źródło: Genetic Alliance UK – Living with a genetic, rare or undiagnosed condition
Dotarcie do właściwego specjalisty
W chorobach rzadkich dotarcie do doświadczonego zespołu może zająć trochę czasu; kilka praktycznych sposobów ułatwia ten proces.
Jakie specjalności?
W zależności od choroby w opiece mogą uczestniczyć różne specjalności. Na przykład pediatryczne choroby metaboliczne, genetyka medyczna, neurologia dziecięca lub hematologia. O tym, jakie specjalności są potrzebne, warto porozmawiać z lekarzem, który postawił diagnozę. Poradnie genetyki medycznej przyjmują pacjentów z podejrzeniem choroby genetycznej. Ta opieka obejmuje diagnozę kliniczną, kontrole i poradnictwo genetyczne.
Rejestracja przez MHRS
Wizytę w szpitalach państwowych można zarezerwować przez MHRS (turecki centralny system rejestracji wizyt). Są trzy sposoby: mhrs.gov.tr, aplikacja mobilna MHRS i infolinia ALO 182. Można też zalogować się hasłem e-Devlet (turecki portal e-administracji). Przez MHRS można zarezerwować na przykład również wizytę w poradni genetyki medycznej.
- Wejść na stronę mhrs.gov.tr lub zadzwonić pod numer ALO 182.
- Wybrać prowincję, szpital i poradnię.
- Zapisać dane dotyczące wizyty.
Wyszukiwanie doświadczonych ośrodków
Orphanet udostępnia katalogi ośrodków eksperckich, stowarzyszeń pacjentów i testów diagnostycznych. Katalog ośrodków eksperckich można filtrować według kraju i specjalności. Znaleziony ośrodek warto ocenić, rozmawiając o nim z lekarzem.
Prośba o drugą opinię
Zgodnie z Hasta Hakları Yönetmeliği (tureckie rozporządzenie o prawach pacjenta) pacjent ma prawo zmienić lekarza. Ma też prawo poprosić o konsultację innych lekarzy. W niektórych sytuacjach może być konieczna dopłata określona w przepisach. Czy mają Państwo poczucie, że nie zostali wysłuchani? Wtedy zasięgnięcie drugiej opinii jest rozsądnym krokiem. Można o tym otwarcie porozmawiać z lekarzem.
Źródło: Hasta Hakları Yönetmeliği, Madde 9 (mevzuat.gov.tr) · Genetic Alliance UK – Seeking a Rare Diagnosis (children)
Poradnictwo genetyczne i rodzina
Diagnoza genetyczna może dotyczyć nie tylko dziecka, ale też innych członków rodziny; poradnictwo genetyczne to miejsce na rozmowę o tych pytaniach.
Czym jest poradnictwo genetyczne?
Poradnictwo genetyczne pomaga zastanowić się, co badanie genetyczne i jego wynik oznaczają dla Państwa i dla rodziny. Omawia się zalety i wady badania, to, jak choroba może wpłynąć na krewnych, oraz prawdopodobieństwo przekazania jej dzieciom. Doradca może też skierować do grup wsparcia. Nawet jeśli zdecydują się Państwo nie wykonywać badania, nadal otrzymują Państwo opiekę i wsparcie.
Rodzeństwo i krewni
Jeśli wykryto zmianę genetyczną, lekarz może zaproponować badanie także innym członkom rodziny. Dzięki temu krewni mogą się dowiedzieć, czy są nosicielami tej samej zmiany. Kto może potrzebować badania? Warto o tym porozmawiać podczas poradnictwa genetycznego.
Kolejne ciąże
Czy rozważają Państwo posiadanie kolejnego dziecka? Warto omówić możliwości ze specjalistą genetyki medycznej jeszcze przed ciążą. Strona programu SMA prowadzonego przez Sağlık Bakanlığı (tureckie Ministerstwo Zdrowia) wspomina o parach nosicieli. Według tej strony pary te otrzymują poradnictwo genetyczne. Udziela się im też informacji o następujących możliwościach: diagnostyka prenatalna oraz diagnostyka genetyczna przed ciążą (przedimplantacyjna). O tym, która możliwość jest odpowiednia, decydują Państwo wspólnie z lekarzem.
Źródło: HSGM – Evlilik Öncesi SMA Taşıyıcı Tarama Programı · NHS – Genetic and genomic testing
Program badań przesiewowych noworodków
W Turcji od noworodków pobiera się krew z pięty. W tej krwi wykonuje się badania przesiewowe w kierunku sześciu chorób. Są to fenyloketonuria, wrodzona niedoczynność tarczycy i niedobór biotynidazy. Badaniem objęte są też mukowiscydoza, wrodzony przerost nadnerczy i rdzeniowy zanik mięśni (SMA). Badanie w kierunku SMA dodano do programu 9 maja 2022. Celem badań przesiewowych jest wczesne wykrycie tych chorób. Dzięki temu można wcześnie rozpocząć odpowiednie leczenie.
Źródło: HSGM – Yenidoğan Tarama Programı
Badania przesiewowe przed ślubem
U par zgłaszających się do lekarza rodzinnego po zaświadczenie lekarskie potrzebne do zawarcia małżeństwa wykonuje się dwa badania przesiewowe. Badanie w kierunku hemoglobinopatii (dziedzicznych chorób krwi, takich jak talasemia i niedokrwistość sierpowatokrwinkowa) prowadzi się od 1 listopada 2018 w 81 prowincjach. Badanie nosicielstwa SMA prowadzi się od grudnia 2021 w 81 prowincjach; można je wykonać także u par małżeńskich, które chcą mieć dzieci. Najpierw pobiera się krew od przyszłego pana młodego; jeśli istnieje podejrzenie nosicielstwa, pobiera się próbkę także od przyszłej panny młodej.
Źródło: HSGM – Evlilik Öncesi Hemoglobinopati Tarama Programı · HSGM – Evlilik Öncesi SMA Taşıyıcı Tarama Programı
Codzienne życie i prowadzenie dokumentacji
Starannie prowadzona teczka bardzo ułatwia kontakt z różnymi lekarzami, ze szkołą i z opiekunką lub opiekunem.
Zeszyt / teczka opieki
Warto zapisywać objawy, kiedy się zaczęły i jak często występują. Warto notować wszystkie wizyty, wyniki badań i otrzymane zalecenia. Warto prosić o kopie swojej dokumentacji.
- Raport z rozpoznaniem i wynik badania genetycznego
- Wyniki badań laboratoryjnych i obrazowych
- Przyjmowane leki i ich dawki (tak, jak zapisał lekarz)
- Pobyty w szpitalu i epikryzy
- Dane kontaktowe lekarzy i placówek prowadzących opiekę
- Etapy rozwoju i notatki o objawach
Źródło: Genetic Alliance UK – Seeking a Rare Diagnosis (children) · Hasta Hakları Yönetmeliği, Madde 16 (mevzuat.gov.tr)
Karta informacyjna na wypadek nagłej sytuacji
Orphanet przygotowuje dla niektórych chorób rzadkich wytyczne postępowania w nagłych przypadkach oraz karty ratunkowe wielkości karty kredytowej. Karta zawiera krótkie zalecenia dla zespołów ratunkowych i osobiste informacje o zdrowiu; jest przeznaczona do noszenia przy sobie przez pacjenta. Warto zapytać lekarza, czy dla danej choroby istnieje taka karta lub pisemny plan postępowania w nagłych sytuacjach.
Źródło: Orphanet Journal of Rare Diseases – Emergency guidelines and emergency cards (PMC)
Informacje dla szkoły i opiekunki
Ważne jest, by szkoła i opiekunka lub opiekun znali stan dziecka, jego leki i wiedzieli, co robić w nagłej sytuacji. Te informacje warto opierać na pisemnych zaleceniach od lekarza. Należy je aktualizować przy zmianie stanu zdrowia lub co najmniej raz w roku.
Źródło: NHS (Leicestershire Partnership) – Individual health care plans
Nie są Państwo sami
Inne rodziny żyjące z tą samą diagnozą oraz wiarygodne źródła informacji mogą towarzyszyć Państwu w tej drodze.
Poznanie stowarzyszeń pacjentów
Warto wcześnie sprawdzić, czy istnieje stowarzyszenie lub grupa wsparcia poświęcona chorobie dziecka. Zwłaszcza w mało znanych chorobach takie grupy są ważnym źródłem wsparcia i informacji. Orphanet i EURORDIS udostępniają katalogi do wyszukiwania stowarzyszeń pacjentów.
Źródło: Genetic Alliance UK – Living with a genetic, rare or undiagnosed condition · EURORDIS – Information on your disease
Nadir Hastalıklar Federasyonu (turecka Federacja Chorób Rzadkich)
W Turcji Nadir Hastalıklar Federasyonu (turecka Federacja Chorób Rzadkich) skupia różne stowarzyszenia pacjentów. Na stronie federacji pojawia się też nazwa Nadir Hastalıklar Ağı (Sieć Chorób Rzadkich). Niektórzy członkowie założyciele to: PKU Aile Derneği (Stowarzyszenie Rodzin z PKU), Sistinozis Hastaları Derneği (Stowarzyszenie Pacjentów z Cystynozą) i Williams Sendromu Derneği (Stowarzyszenie Zespołu Williamsa). Do kontaktu można użyć adresu [email protected].
Źródło: Nadir Hastalıklar Federasyonu
Wiarygodne źródła informacji
Orphanet to serwis informacyjny. Zawiera informacje o chorobach rzadkich, ośrodkach eksperckich i stowarzyszeniach pacjentów. W tym serwisie znajdują się też testy diagnostyczne i badania kliniczne. Na stronie Rare Disease Day można przeczytać o doświadczeniach innych rodzin. Te doświadczenia można wyszukiwać według choroby i kraju. Orphanet nie jest obecnie dostępny w języku tureckim. Jeśli podczas czytania stron coś będzie niezrozumiałe, warto zapytać lekarza.
Ostrożnie z mediami społecznościowymi
Nie każda informacja w internecie i w mediach społecznościowych jest prawdziwa. Nawet stowarzyszenia pacjentów i źródła informacji wyraźnie zaznaczają, że nie mogą odpowiadać na pytania medyczne. Przed zastosowaniem leczenia lub zalecenia, o którym się przeczytało, należy koniecznie porozmawiać z lekarzem.
Źródło: EURORDIS – Find medical expertise · EURORDIS – Information on your disease
Pytania do lekarza
Tę listę można wydrukować, zabrać na wizytę i zapisać odpowiedzi pod każdym pytaniem.
- Jaka jest pełna nazwa choroby? Jaki jest jej kod ORPHA i kod ICD? Czy może Pan/Pani podać to na piśmie?
- Jakim badaniem postawiono diagnozę? Czy mogę otrzymać kopię wyniku i raportu?
- Jak ta choroba może w przyszłości wpłynąć na moje dziecko? Na co musimy zwracać uwagę?
- Kto będzie koordynował opiekę? Z jakimi innymi specjalnościami powinniśmy się skonsultować?
- Jak często będą wizyty kontrolne? Które badania będą powtarzane?
- Przy jakich objawach powinniśmy natychmiast jechać na SOR? Czy istnieje pisemny plan lub karta na wypadek nagłej sytuacji?
- Czy ta choroba jest dziedziczna? Gdzie możemy zgłosić się po poradnictwo genetyczne?
- Czy rodzeństwo lub inni krewni mogą być dotknięci chorobą? Czy powinni wykonać badania?
- Jakie możliwości powinniśmy omówić, jeśli chcemy mieć kolejne dziecko?
- Czy może Pan/Pani polecić ośrodek doświadczony w tej chorobie albo miejsce, w którym można uzyskać drugą opinię?
- Czy może Pan/Pani przekazać pisemne informacje dla szkoły i opiekunki?
- Czy może Pan/Pani polecić wiarygodne źródło informacji lub stowarzyszenie pacjentów?
Ten przewodnik ma wyłącznie charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej ani prawnej. W razie zauważenia brakujących lub błędnych informacji prosimy o wiadomość.